Rekao je Uzvišeni Allāh:

 وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ الَّذِي آتَيْنَاهُ آيَاتِنَا فَانْسَلَخَ مِنْهَا فَأَتْبَعَهُ الشَّيْطَانُ فَكَانَ مِنَ الْغَاوِينَ

“I reci im vijest o onome kome smo dokaze Naše dali, ali se on od njih udaljio, pa ga je šejtān sustigao, i on je zalutao.” Ovaj ājet je objavljen u pogledu pobožnog i bogobojaznog ‘ālima (učenjaka) za vrijeme potomaka Benū Isrā’ila, za koga se kaže da se zvao Bal’ām. On je znao el- Ism el-A’dham. Ibn Ebī Talha bilježi od Ibn ‘Abbāsa, radijallāhu anhumā: ”Kada im je Mūsā, ‘alejhis-selam, došao (tj. džebbārīnima), Bel’āmu su došla djeca njegovih amidžā i njegov narod i rekli mu: ‘Zaista je Mūsā veoma jak čovjek i on sa sobom ima mnoge ratnike. Ako nas on bude pobijedio, on će nas uništiti, pa moli Allāha i traži od Njega da Mūsā’a i one koji su sa njim da ih okrene od nas’. Bel’ām je odgovorio: ‘Zaista, ako ja budem dovio Allāhu protiv Musā’a – izgubiću i na dunjāluku i na āhiretu’. Ali, oni su nastavili da ga podstiču sve dok on nije počeo doviti za njih, pa je Allāh udaljio od onoga na čemu je bio (istine); a tome govore Njegove riječi: “..ali se on od njih udaljio, pa ga je šejtān sustigao i on je zalutao.” A Ibn Zejd je rekao: “ Njegove želje i strasti su bile sa njegovim narodom”, tj. sa onima koji su se borili protiv Musā’a i njegovog naroda. Pa je On, Uzvišeni, spomenuo stanje ovog izdajnika koji je napustio i odbacio Allāhove ājete nakon što mu ih je Allāh dao, čak i nakon što ih je razumio i bio od njihovih sljedbenika, ali ih je onda odbacio (od njih se okrenuo), što znači da je napustio postupanje po njima. A spomenuto je da njegovo napuštanje Allāhovih ājeta predstavlja – pomaganje mušricima i podržavanje njih svojim mišljenjem, sa dovom protiv Musā’a, alejhis-selam, i njegovih sljedbenika, dovom da ih Allāh okrene od njegovog naroda, zbog njegovog hawfa i simpatije prema svom narodu; iako je on znao istinu i bio svjestanj nje, govorio njome i svjedočio za nju i činio ‘ibādet (Allāhu). Ali, njegova pokornost svom narodu, svojim rođacima i svojim strastima, te njegova vezanost za zemlju odvratile su ga od postupanja po tome (po Istini), – i to je bilo “napuštanje Allāhovih ājeta”. A ovo je ono što je prisutno kod ovih murteddā, pa čak i gore. Jer, zaista im je Allāh darovao Svoje ājete koji sadrže naredbe (ispoljavanja) Njegovog tewhīda i prizivanja samo Njega jedinog, bez ikakvih partnera; i zabrane širka Njemu i prizivanje drugih mimo Njega; te naredbe muwālāta sa mu’minima, ljubav prema njima i pomaganje njih, držanje za Allāhovo uže, stajanje uz mu’mine; i naredbe neprijateljstva prema mušricima, mržnje prema njima, vodjenje džihāda protiv njih i napuštanje njih; i naredbe za uništavanje kipova, iskorjenjivanje prostitucije, homoseksualizma i svih razvratnih stvari. Oni su priznali i prihvatili (da su ova naređenja od Allāha), ali su ipak oni napustili sve to. Sigurno, oni su mnogo preči (vredniji) da budu okarakterisani “napuštanjem Allāhovih ājeta”, zaslužniji da budu nazvani kāfirima i murteddima nego li Bel’ām; ili (u najmanju ruku) oni su baš kao i on. sūra el-Erāf, 175. ājet Bel’ām ibn Bā’ūrā’. U drugim predajama stoji Bel’am bez elifa. A u drugim predajama stoji Bel’ām ibn Āmir. Vidi: „Tefsir“ et Taberija (13/257) i el-Hākim u „Mustedrek“ (2/325) Jezički: Najveće ime (Allahovo) On je ebu el Hasan Ali ibn Salim sluga Ibni Abbasa radijallahu anhu. Umro je godine 143. Vidi et Takrib (402) Džebbārīn: Jezički “Ljudi ogromne snage, silnici”. Ovi ljudi su spomenuti u ajetima Maide 20 – tom do 26 –og ajeta Zabilježili su ga Ibn el-Mundhir i Ibn Ebī Hātim od Ibn ‘Abbāsa, radijallāhu anhumā, kao što stoji u djelu “Ed-Durr el Mendhūr” (3/154). El-Hāfidh Ibn Kethīr, rahimehullah, je u svom “Tefsīru” (2/65) rekao: ”Ovo je ono što je vidljivo u pogledu sebeba (uzroka) spuštanja ovoga ājeta. A čudno, štaviše daleka, štaviše pogrešna je tvrdnja osobe koja kaže da je njemu (Bel’āmu) bilo dato poslanstvo, ali ga je onda on odbacio” Napomena: Lanac u kome ‘Alī ibn Ebī Talha prenosi od Ibn ‘Abbāsa se smatra slabim, jer ‘Alī ibn Ebī Talha nikada nije sreo Ibn ‘Abbāsa. Ibn Hadžer je u “Taqrib et-Tahdhib“ (4754) rekao: “Alī ibn Ebī Talha Sālim je bio sluga djece Ibn ‘Abbāsa, živio je u Homsu. Prenosio je od Ibn ‘Abbāsa kao mursel, a nije ga sreo.” On je takođe u “Taqrib et-Tahdhib” (474) spominjući one koji prenose od Ibn ‘Abbāsa, rekao: “I ‘Alī ibn Ebī Talha kao mursel”. Takodjer je Ibn Hadžer, rahimehullāh, u “Fethul-Bāri” (7/189) rekao: “A Ibn Merdewejh ga je prenio sa jakim lancem od ‘Abdullāha ibn Amra ibn el-‘Āsa da je o Allāhovim riječima: “i kaži im vijest o onome kome smo dokaze Naše dali, ali koji se od njih udaljio” rekao: “Objavljene su u pogledu Ummejje ibn Ebī es-Salta” On je ‘AbdurRahman ibn Zejd ibn Eslem el ‘Adewī. Umro je 182. godine. Vidi “Et-Taqrib” (340) A ovo je upravo ono što se dešava u današnjim murteddskim režimima; štaviše, čak i gore